شرح و تفسير راه نجات امام عليه السّلام در نخستين نكته از اين گفتار پرمعنا به پويندگان راه حق دلدارى مىدهد كه هرگز به جهت كمى نفرات تزلزل به دل راه ندهند ، مىفرمايد : « اى مردم ! در طريق هدايت از كمى پويندگانش وحشت نكنيد » ؛ ( أيّها النّاس لا تستوحشوا في طريق الهدى لقلّة أهله ) . سپس به دليل آن اشاره كرده ، مىفرمايد : « زيرا مردم گرد سفره‌اى اجتماع كرده‌اند كه سيرى آن كوتاه و گرسنگى آن بس طولانى است » ؛ ( فإنّ النّاس قد اجتمعوا على مائدة شبعها « 1 » قصير ، وجوعها طويل ) . اشاره به اينكه اگر رهروان جاده هدايت كم هستند به جهت جاذبه‌هاى دنياست . امام عليه السّلام در اين كلام پرمعنا دنيا را به سفرهء رنگينى تشبيه مىكند كه موادّ كم‌ارزش يا بىارزشى از نظر تغذيه در آن گذارده شده ؛ ولى آنها را با زرق‌وبرق آراسته‌اند . دنياطلبان اطراف آن را مىگيرند غافل از اينكه موادّ غذايى آن تنها در مدّتى آنها را سير مىكند و به دنبال آن گرسنگى طولانى در پيش است . اين « جوع طويل » ممكن است اشاره به اندوه و حسرت طولانى باشد كه به هنگام مرگ و بعد از آن و در صحنهء قيامت به دنياپرستان دست مىدهد و پيوسته بر تقصيرات خود در دنيا تأسّف مىخورند . اين عبارت پر معناى امام عليه السّلام در حقيقت برگرفته از آيات قرآن است . در آيهء 100 سورهء مائده مىخوانيم : « قُلْ لا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَ الطَّيِّبُ وَ لَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ » ؛ بگو هيچگاه ناپاك و پاك مساوى نيستند ، هرچند فزونى ناپاكان تو را به شگفتى اندازد » . همچنين آيات ديگرى كه سخن از اكثريت جاهل ، بىايمان ، غيرعاقل ، فاسق ،

--> ( 1 ) . « شبع » بر وزن « شكم » معناى مصدرى دارد و به معناى سيرشدن به طور كامل است .